Leksykon pomp ciepła

Woda gruntowa ma stosunkowo stałą temperaturę, która także zimą jest relatywnie wysoka. Dzięki temu pompy ciepła osiągają wysoki wskaźnik mocy.

Na założenie instalacji wykorzystującej wody gruntowe konieczne jest specjalne zezwolenie. Przyłączenie wody gruntowej studnią wydobywczą i chłonną jest bardzo kosztowne. Dodatkowo poprzez próbne wiercenie należy sprawdzić, czy są zachowane przewidywane wartości graniczne jakości wody.

Energia pobierana z ziemi zależy od właściwości podłoża i warunkuje tym samym wielkość i rodzaj urządzenia źródła ciepła.

W celu udostępnienia źródła ciepła przewody solanki poziome (kolektory geotermiczne) albo pionowe (sondy geotermiczne) muszą być umieszczone w ziemi. Często brak jednak wystarczającej ilości miejsca w ogrodzie dla systemów geotermicznych. Przy wykorzystaniu sond geotermicznych wymagane jest odpowiednie zezwolenie urzędu gospodarki wodnej. Nakład pracy przy wymaganych wierceniach głębinowych porównywalny jest z nakładem pracy przy budowie aparatury studziennej.

Powietrze jako źródło ciepła jest wszędzie dostępne i może być zawsze, bez specjalnego zezwolenia, wykorzystywane. Spodziewany roczny wskaźnik roboczy jest niewielki, jak przy wodzie i ziemnych instalacjach, przez to nakład pracy przy udostępnieniu źródła ciepła jest mniejszy.

Podczas przygotowania ciepłej wody w lecie powietrze jako źródło ciepła jest bezkonkurencyjne. Jeżeli wliczy się przygotowanie ciepłej wody latem, to roczny wskaźnik roboczy pomp ciepła typu powietrze i pomp ciepła typu solanka jest prawie porównywalny.